riZZy

De laatste weken hoor ik het steeds vaker... Je bent wel heel erg veranderd de laatste tijd. Waar is die leuke jongen die we kenden en waar we het zo leuk mee hadden? Die jongen die ook alles wel een beetje kon relativeren, die genoot van gesprekken tot diep in de nacht. Maar bovenal de jongen die altijd zijn eigen gang ging. Iedereen uit, maar zelf geen zin? Dan gewoon met een stel gaan kolonisten en de kroegen een weekje laten voor wat ze zijn. Dat was de jongen die we kenden, de jongen waar iedereen wel mee op kan schieten, de jongen met leuke rare ideeën, die uiteindelijk lang niet allemaal haalbaar bleken. Kortom, de jongen met een eeuwige glimlach op zijn gezicht en een twinkeling in zijn ogen!

Deze week hoorde ik dat drie keer, van compleet verschillende mensen. Vorige week kon ik me moeilijk voorstellen dat ik ooit weer die leuke jongen zou kunnen worden. Maar deze week ging het langzaam beter!

Ik was het bijna vergeten, hoe leuk het is om de hele avond te kletsen! Maar deze week kwam het weer een beetje terug:
Hoe leuk als je tegen twaalven opeens denkt: wow, we zijn al een uur of vier aan het praten, maar het lijkt slechts een kwartier...waarom moet ik morgen werken?!
Of hoe leuk het is om gezellig met een glas wijn en een bordje brie op de bank te hangen! Vroeger deed ik dat zo'n beetje elke week. Binnenkort de zalm maar weer eens met de brie combineren!
Het ontdekken van een nieuwe kroeg, met de uitstraling van die oude, maar met net iets leukere muziek en net een iets ander, leuker publiek! Het alleen er heen gaan en onverwachts een interessant gesprek hebben!

Heerlijk, dat is de jongen die ik wil zijn, nee die ik ben! Kortom, heel langzaam lijk ik mijn twinkeling weer te vinden. Velen zullen dat herkennen van voorheen! Maar voor een enkeling is dat een nieuwe ervaring, die ze nog even niet kunnen plaatsen. Dat wordt dan even wennen, want mijn twinkeling, ja die komt absoluut terug!