riZZy

En dat is de kracht van de postbank!

Iets meer dan een half jaar ben ik nu alweer gedetacheerd bij de postbank. Eigenlijk bevalt me dit erg goed; het is een erg gezellig en informeel team. Ik voel me er erg thuis. Maar ook het werk is heel interessant. Door het maken van slimme selecties proberen we marketingacties veel gerichter en beter op maat te doen.

Een tijdje terug was er een bijeenkomst van de hele afdeling (pakweg 80 man). Tijdens een van de presentaties, stond een van de hipste projecten centraal. Dit project heb ik technisch mede mogelijk gemaakt. Hoe gaaf is het dan dat je voor zo'n hele zaal een paar keer genoemd wordt!! Ik ben er veruit de jongste, maar tel volwaardig mee. Echt een fijn gevoel. Dat zij ook erg tevreden zijn met mij bleek uit de klantevaluatie. Een evaluatie die ik niet positiever over mezelf had kunnen schrijven! Ik was van plan om niet te quoten, maar de quote: "Mag er iets meer voor uitkomen hoe goed hij is (alhoewel zijn bescheidenheid ook sympathiek is)." doet me besluiten om het toch even te vermelden!

Snowboarden. Midden in de zomer, gloedheet buiten en wij gaan naar een hal waar het -5 graden is. Toch was het geweldig! Waar ik had verwacht dat ik het opnieuw zou moeten leren, viel dat reuze mee. Na wat oefenen op de kleine helling was de groete helling aan de beurt. Gaaf. Er waren ook wat schansjes, maar daar zou ik me niet aan wagen. Althans, dat was mijn gedachte erover. Totdat het goede voorbeeld gedaan werd en het lastig, spannend, maar toch ook haalbaar leek. Dus gedaan en het was ja, juist: spectaculair!!

Helaas was dat niet het enige spektakel van die dag... Op de heenweg waren we getuige van een ongeluk op de snelweg. Een meter of 50 voor ons, botsen 2 of 3 auto's op elkaar. Glasscherven zagen we alle kanten op spatten. Met een vaartje van een kilometer of honderd en een vrij volle snelweg, was remmen niet mogelijk. Onze baan was gelukkig vrij van auto's. Wel lag de weg bezaaid met glas. En, dat was veel enger; een van de auto's bewoog zich naar mijn baan. Verder naar links durfde ik niet uit te wijken; daar kon wellicht een andere auto rijden. (en dat bleek later ook het geval te zijn.) Het was gelukkig genoeg. Wow, wat indrukwekkend! Pas veel later besefde ik me dat ik misschien had moeten stoppen, dat ik m'n waarschuwingslichten had moeten gebruiken... etc

Ik hoop dat de schade beperkt is gebleven.....en dat ik het in de toekomst bij de eerst soort spektakel hou.

Onderweg naar het hoofdkantoor werd ik gesmst. Of ik kwam helpen met "het" casino. Ik wist nergens wat van, maar vermoedde dat het om een schoolkamp ging. Leek me wel leuk, maar had eerst nog de kwartaalmeeting van mijn werk. Veel presentaties, de kwartaalcijfers en wat gesprekken later, ging ik op weg. Tijdens de presentatie per sms een afspraak gemaakt. Naam en plaats van de camping waren doorgegeven, dus rijden.

Daar aangekomen bleken de spullen van het casino vergeten, dus moest er veel geimproviseerd worden. Even inkomen, maar daarna ging het allemaal erg vertrouwd. Ik blijf het toch leuk vinden, de sfeer op zo'n school. De kinderen, waarbij je heel snel bepaalde types ziet terugkomen, maar natuurlijk ook de lerar(ess)en en hun onderlinge verhoudingen. Wat een tegenstelling ook met de kwartaalmeeting van net. Daar kan ik echt van genieten; het ene moment in een heel commerciele en zakelijke omgeving en even later extreem informeel en improviserend!